Bij omgekeerde osmose wordt water onder druk door een halfdoorlatend membraan geduwd. Watermoleculen passeren, maar opgeloste zouten, mineralen en veel andere stoffen blijven achter. Het resultaat is water met heel weinig opgeloste stoffen. Het achtergebleven concentraat gaat naar het riool.
Toepassing in huis
In huishoudens zie je omgekeerde osmose vooral als klein systeem onder het aanrecht, voor drinkwater uit één kraan. Het wordt ook gebruikt voor aquaria en espressomachines. Voor het hele huis is het ongebruikelijk: het systeem is traag, verbruikt spoelwater en levert water dat veel zachter is dan gewenst.
Wat zegt de regelgeving?
Het Drinkwaterbesluit stelt voor totale hardheid een norm van meer dan 1 mmol/l. Die norm geldt uitsluitend bij toepassing van ontharding of ontzouting. Omgekeerde osmose is een vorm van ontzouting. Drinkwater voor het hele huis mag dus niet zachter zijn dan 1 mmol/l; voor een los kraantje gelden de regels voor toestellen en terugstroombeveiliging.
Waar let je op? Een osmosesysteem heeft voorfilters en een membraan die je op tijd moet vervangen. Vraag naar de verhouding tussen geproduceerd water en spoelwater. Bedenk dat Nederlands kraanwater al aan strenge eisen voldoet; Waternet geeft aan dat je het water thuis niet zelf nog hoeft te zuiveren. Voor het bestrijden van kalkaanslag in de badkamer is een osmosesysteem niet de juiste oplossing.
Komt voor in
Bronnen
- Overheid.nl (wetten.overheid.nl), Drinkwaterbesluit, Bijlage A: https://wetten.overheid.nl/BWBR0030111/ (geraadpleegd 28 oktober 2026)
- Waternet, Waterkwaliteit: https://www.waternet.nl/service-en-contact/drinkwater/waterkwaliteit/ (geraadpleegd 28 oktober 2026)